La Vortaro Túlio Flôres ricevas novan grafikan aspekton farita de Esperanta Ambasadejo

Kun la rajtigo de la aŭtoro, Esperanta Ambasadejo modernigis la retan prezenton de unu el la gravaj leksikografiaj verkoj de Esperanto, konservante ĝian originan enhavon kaj aŭtorecon.

Esperanta Ambasadejo (Embaixada do Esperanto) realigis grafikan kaj teknikan modernigon, ĉefe pri la fasonado, de la Vortaro Túlio Flôres, verko de Marcus Túlio de Almeida Flôres, kun la celo faciligi ĝian konsultadon kaj plivastigi ĝian atingeblecon por la tutmonda esperantistaro.

La iniciato realiĝis kun la eksplicita rajtigo de la aŭtoro, kiu permesis al la teamo de Esperanta Ambasadejo renovigi la aspekton kaj la teknikan funkciadon de la reta vortaro. Tiu kunlaboro reprezentas gravan paŝon por la cifereca konservado kaj plua disvastigo de la verko.

La modernigita versio estas senpage konsultebla ĉe https://linguainternacional.org/vortaro/.

Tradicia verko en moderna cifereca medio

La Vortaro Túlio Flôres reprezentas valoran kontribuon al la Esperanta leksikografio. Por ke tia verko daŭre estu facile uzebla en epoko de rapida teknologia evoluo, necesas ne nur konservi ĝian enhavon, sed ankaŭ adapti ĝian prezenton al la nuntempaj kutimoj de retumantoj.

Ĝuste tion celas la projekto de Esperanta Ambasadejo: kunigi la valoron de tradicia leksikografia laboro kun la oportunoj ofertataj de modernaj retaj teknologioj.

La nova retejo prezentas pli klaran, organizitan kaj intuician interfacon. Ĝi ebligas rapidan serĉadon de vortoj, alfabetran foliumadon de artikoloj kaj komfortan konsultadon per komputiloj, tabulkomputiloj kaj poŝtelefonoj.

Aparta atento estis dediĉita al la specifaĵoj de Esperanto. La nova konsultilo subtenas la Esperantajn supersignojn kaj la X-sistemon, tiel faciligante la serĉadon ankaŭ por uzantoj, kiuj ne disponas pri speciala Esperanta klavaro.

Nova vida identeco por la vortaro

Krom la modernigo de la retejo, la teamo de la Esperanta Ambasadejo kreis ankaŭ novan simbolan varmarkon por la cifereca konsultilo.

La nova vida identeco celas doni al la retejo rekoneblan aspekton, kongruan kun ĝia renovigita grafika prezento, kaj samtempe respekti la historian kaj kulturan valoron de la vortaro.

La varmarko identigas la modernigitan retan prezenton de la verko. Ĝi ne anstataŭas la aŭtorecon de la vortaro, nek implicas posedotransdonon de ĝia leksikografia enhavo.

La aŭtoreco restas netuŝita

Unu el la fundamentaj principoj de la projekto estas la respekto al la intelekta laboro de la aŭtoro.

La grafika kaj teknika modernigo ne signifas transdonon, ŝanĝon aŭ kunposedon de la aŭtoreco.

La tuta leksikografia enhavo de la Vortaro Túlio Flôres restas atribuita al ĝia aŭtoro, Marcus Túlio de Almeida Flôres. Esperanta Ambasadejo respondecas pri la nova teknika prezento, la uzantinterfaco kaj la konservado de la ciferecigita materialo uzata en la renovigita konsultilo.

La projekto havas neprofitcelan karakteron kaj ne celas komercan ekspluatadon de la verko.

Tiu klara distingo inter la aŭtoreco de la leksikografia enhavo kaj la teknika realigo de la retejo montras la engaĝiĝon de Esperanta Ambasadejo al respondeca kunlaboro, respekto al intelekta proprieto kaj konservado de la Esperanta kultura heredaĵo.

Konservado kaj alirebleco por estontaj generacioj

La moderniga laboro estis gvidata de pluraj gravaj principoj: konservi la originan tekston de la artikoloj, eviti informperdon dum la teknika migrado, klare montri la aŭtorecon de la verko kaj faciligi ĝian publikan konsultadon.

La nova teknika strukturo ankaŭ celas ebligi estontajn korektojn kaj plibonigojn, sen forigi aŭ kompromiti la historian fontomaterialon.

Tiel la iniciato ne limiĝas al simpla ŝanĝo de koloroj, tiparoj aŭ grafika aranĝo. Ĝi estas klopodo certigi, ke valora leksikografia laboro restu atingebla, praktike uzebla kaj konservebla malgraŭ la konstanta evoluo de ciferecaj teknologioj.

Kunlaboro favore al la Esperanta kulturo

La rajtigo donita de Túlio Flôres al la Esperanta Ambasadejo montras, kiel kunlaboro inter aŭtoroj kaj kulturaj iniciatoj povas kontribui al la daŭra vivigo de gravaj Esperantaj verkoj.

Per tiu projekto, Esperanta Ambasadejo reafirmas sian sindediĉon al la disvastigo de Esperanto, la konservado de ĝia kultura kaj intelekta heredaĵo kaj la evoluigo de senpagaj, alireblaj iloj por la esperantista komunumo.

La verko restas de sia aŭtoro. La teknologio renoviĝas. Kaj la Esperanta komunumo profitas.

La nova versio de la Vortaro Túlio Flôres estas publike kaj senpage konsultebla ĉe:

https://linguainternacional.org/vortaro/

100 Amikoj por 2027 – 100 Amigos para 2027

A Embaixada do Esperanto inicia sua campanha “100 Amigos para 2027” com um objetivo simples: reunir pessoas que acreditam na educação, na cultura e na aproximação entre os povos.

Em 2026, o trabalho desenvolvido em Pouso Alegre ganhou ainda mais visibilidade. A Embaixada ampliou a presença do Esperanto na cidade com a instalação de aproximadamente 130 sinalizações no poliesportivo “Rosão” e de 30 placas e 32 adesivos bilíngues no “Lago do Fórum”, levando a língua internacional para espaços utilizados diariamente pela população.

Esse conjunto de ações também recebeu reconhecimento internacional. Durante o 111º Congresso Universal de Esperanto, em Graz, na Áustria, a Embaixada recebeu o Diplomo pri Elstara Agado 2026, concedido pela Associação Universal de Esperanto, a UEA, em reconhecimento ao trabalho realizado em Pouso Alegre.

Mas a atuação vai muito além das placas. Ao longo dos anos, a Embaixada tem desenvolvido cursos gratuitos de Esperanto, projetos culturais, atividades comunitárias, incentivo à leitura, produção de materiais educativos e distribuição de livros infantis. A instituição também é reconhecida como Ponto de Cultura, reforçando seu compromisso com a educação e a cultura local.

Para que essas iniciativas continuem em 2027, a Embaixada quer formar uma rede de 100 apoiadores. A contribuição sugerida é de R$ 100 por ano, mas qualquer apoio faz diferença.

Cada contribuição ajuda a manter os cursos, produzir materiais, desenvolver novos projetos e levar o esperanto a mais pessoas.

Em 2027, faça parte dessa história.

Via apoio movas Esperanton.

O seu apoio coloca o esperanto em movimento.

https://linguainternacional.org/filiacao/

Esperanta Ambasadejo ĵus komencas sian kampanjon “100 Amikoj por 2027” kun simpla celo: kunigi homojn, kiuj kredas je edukado, kulturo kaj proksimigo inter la popoloj.

En 2026 la laboro farata en Poŭzalegro akiris eĉ pli grandan videblecon. Ambasadejo plivastigis la ĉeeston de Esperanto en la urbo per la instalado de proksimume 130 signaloj en la plurcela sportejo “Rosão” kaj de 30 dulingvaj tabuloj kaj 32 glumarkoj ĉe la “Lago de la Tribunalo”, portante la internacian lingvon al spacoj ĉiutage uzataj de la loĝantaro.

Tiu aro da agoj ankaŭ ricevis internacian agnoskon. Dum la 111-a Universala Kongreso de Esperanto, en Graz, Aŭstrio, la Embaixada ricevis la Diplomon pri Elstara Agado 2026, atribuitan de la Universala Esperanto-Asocio (UEA) kiel agnosko de la laboro farita en Poŭzalegro.

Sed la agado iras multe preter la tabuloj. Dum la jaroj, Ambasadejo evoluigis senpagajn kursojn de Esperanto, kulturajn projektojn, komunumajn agadojn, instigon al legado, produktadon de edukaj materialoj kaj distribuadon de infanaj libroj. La institucio ankaŭ estas rekonata kiel “Kulturejo”, kio plifortigas ĝian sindevontigon al edukado kaj loka kulturo.

Por ke tiuj iniciatoj daŭru en 2027, Ambasadejo volas krei reton de 100 subtenantoj. La proponata kontribuo estas 100 realoj jare, sed ajna subteno faras diferencon.

Ĉiu kontribuo helpas subteni la kursojn, produkti materialojn, evoluigi novajn projektojn kaj alporti Esperanton al pli da homoj.

En 2027, fariĝu parto de tiu ĉi historio.

Via apogo movigas Esperanton!

https://linguainternacional.org/filiacao/

Legu Brazilon en Esperanto

La paĝo “Legu Brazilon en Esperanto” estis lanĉita por konekti lernantojn de Esperanto al la okazantaĵoj de Brazilo per aktualaj novaĵoj. La projekto naskiĝis el la bezono proponi praktikan legaĵon, fokusitan je la ĉiutaga vivo, eltirante la lernantojn el la dependeco de teoriaj, literaturaĵoj aŭ tekstoj malproksimaj de ilia realaĵo.

Kiel funkcias la paĝo

Aŭtomata Tradukado: La novaĵoj estas tradukataj al Esperanto ekskluzive per artefarita inteligenteco, kio garantias rapidecon kaj grandan kvanton en la produktado de la enhavo.

Semajna Ĝisdatigo: La platformo ricevas novajn tekstojn ĉiun semajnon, kio instigas la kreadon de regula lega kutimo.

Fokuso je la Ĉiutaga Vivo: Legante pri faktoj okazintaj en Brazilo, la lernanto jam konas la kuntekston, kio akcelas la komprenon de la legaĵo kaj faciligas la divenadon de novaj vortoj.

La fokuso de la platformo estas funkcii strikte kiel ilo por informado kaj enmersiĝo. Ĉar temas pri materialo tradukita de AI, la portalo servas kiel komplementa kaj pragmata rimedo por la lernanto ekzerci dinamikan legadon, rekoni modernajn terminojn kaj sperti Esperanton kiel utilan lingvon, aplikatan al lia aŭ ŝia ĉiutaga vivo.

Vizitu la retejon: https://linguainternacional.org/novajoj

Walter Francini en Poŭzalegro

La semo plantita de Walter Francini en Poŭzalegro

En 1987, Poŭzalegro ricevis la viziton de la verkisto kaj esperantisto Walter Francini. Dum lia restado en la urbo, li faris prelegon pri Esperanto kaj ankaŭ donis intervjuon al la radio “Rádio Difusora AM”. En ambaŭ okazoj li reliefigis trajton, kiu iĝus aparte signifa kun la paso de la jaroj: Poŭzalegro estas fekunda tero por Esperanto.

En tiu momento eble neniu povus imagi la estontan signifon de liaj vortoj.

Dek kvar jarojn poste, en 2001, la esperantista movado ekfloris en la urbo pli konkrete. Ni ne povas aserti, ke tiu evoluo estis rekte kaŭzita de la vizito de Francini, sed la historia koincido estas signifa: tiu tero, kiun li konsideris fekunda, montris, post jaroj, ke ĝi vere havis kondiĉojn por la ekfloro de Esperanto.

La historio povas esti rigardata kiel metaforo: en 1987 Francini plantis semon; en 2001 ĝi komencis ĝermi; kaj hodiaŭ novaj homoj daŭre kultivas tiun terenon.

Esperanta Ambasadejo en Poŭzalegro reprezentas plian ĉapitron de tiu ĉi vojo. Per tio, ke ĝi antaŭenigas la lingvon, organizas agadojn kaj proksimigas la urbon al la monda esperantista komunumo, ĝi vivtenas historion, kiu komenciĝis antaŭ jardekoj.

La vizito de Francini memorigas nin, ke ne ĉiam tiu, kiu plantas semon, sukcesas atesti ĝiajn fruktojn. Kelkaj ideoj bezonas tempon por ĝermi.

En 1987 Walter Francini diris, ke Poŭzalegro estas fekunda tero por Esperanto. Ŝajnas, ke la historio konfirmis lian intuicion.

Kaj la tero ankoraŭ restas fekunda.

FRANCINI, Walter. “Pouso Alegre é terreno produtivo”. Folha Espírita, São Paulo, nov. 1987, seção “Notícias do Esperanto”.

La Suda Reto: La Verda Movado en Passos, Varginha, Lavras kaj Três Corações

Kiam ni rigardas la historion de la Esperanto-movado en la sudminasa regiono, oni ofte memoras la postajn jarojn — ekzemple la naskiĝon de la Esperanto-movado en Poŭzalegro en 2001 kaj la starigon de la Esperanta Ambasadejo en 2013. Sed jam en la 1990-aj jaroj la regiono travivis gravan fazon de formala organizado, kiu kulminis per la fondo de la Asocio Sud-Minasa de Esperanto (ASUME) en Passos, oficiale konstituita la 5-an de februaro 1997.

Tio ne estis nur loka iniciato, sed vera regiona reto. La ĉefaj urboj, kiuj formis la kernon kaj partoprenis aktive en la agadoj de ASUME, estis:

  • Passos: la sidejo kaj motoro de la asocio, kiu prizorgis la oficialajn registrojn, kunvenojn kaj gvidis la iniciatojn de la tiama movado.
  • Varginha: grava punkto en la sudo de la subŝtato, kies esperantistoj alportis forton, kontaktojn kaj aktivan partoprenon al la regionaj projektoj.
  • Lavras: tradicia universitata urbo, kiu kontribuis per sia kultura kaj akademia dinamiko al la disvastigo de la internacia lingvo.
  • Três Corações: urbo, kiu same integriĝis en tiun geografian kaj ideologian akson, certigante, ke la idealoj de Zamenhof disvastiĝu tra la tuta regiono.

Per kursoj, renkontiĝoj, eventoj, interŝanĝoj kaj daŭra kunlaboro inter tiuj kvar urboj, la esperantistoj de tiu epoko pruvis, ke la internacia lingvo havas profundajn radikojn en la interna parto de Minas-Ĝerajso. La heredaĵo de ASUME kaj tiu interurba reto restas brila ekzemplo de amikeco kaj organiziteco por ni hodiaŭ.