Luz, câmera e… Lumo, kamerao kaj…

Pouso Alegre – MG – Teve início no último dia 18 as gravações do documentário que celebrará os 25 anos do movimento esperantista em Pouso Alegre. A produção resgata a trajetória de um quarto de século de atividades culturais, educacionais e institucionais que consolidaram a cidade como referência na difusão do Esperanto na região.

A primeira etapa das filmagens foi dedicada às gravações externas, realizadas em pontos simbólicos do município. Entre os locais escolhidos estão a sede da Embaixada do Esperanto, a Rodoviária, o aeroporto, o Teatro Municipal e a Estação Cidadania. Esses espaços representam a presença do movimento no cotidiano urbano e sua integração com a dinâmica cultural e social da cidade.

No dia 21, a produção avançou para a fase de depoimentos, reunindo personalidades e colaboradores que desempenharam papel relevante no fortalecimento do movimento esperantista regional. As entrevistas ocorreram no Centro Cultural Cleonice Bonillo Fernandes, ambiente que, ao longo dos anos, também acolheu atividades ligadas à difusão da língua e da cultura esperantista.

A responsabilidade pela realização do documentário está a cargo da Manteiga Filmes, sob a supervisão do produtor Felipe Siqueira. A proposta é construir um registro histórico consistente, com qualidade técnica e narrativa capaz de dialogar tanto com o público local quanto com a comunidade esperantista internacional.

A obra deverá desempenhar papel estratégico na consolidação de Pouso Alegre no movimento esperantista mundial, reafirmando sua relevância histórica, institucional e cultural no movimento. Mais do que um registro comemorativo, o documentário pretende fortalecer a memória coletiva, ampliar a visibilidade do trabalho desenvolvido ao longo desses 25 anos e projetar novas perspectivas para o futuro do esperantismo na região.

Poŭzalegro – Minaso – La 18-an de februaro komenciĝis la filmado de la dokumentfilmo, kiu festos la 25-jariĝon de la Esperanto-movado en Poŭzalegro. La produktado revivigas la trajektorion de kvaronjarcento da kulturaj, edukaj kaj instituciaj agadoj, kiuj firmigis la urbon kiel referencon en la disvastigo de Esperanto en la regiono.

La unua etapo de la filmado estis dediĉita al eksteraj registraĵoj en simbolaj lokoj de la urbo. Inter la elektitaj lokoj estas la sidejo de la Esperanta Ambasadejo, la Aŭtobusa Stacidomo, la flughaveno, la Urba Teatro kaj la Civitana Stacio. Tiuj lokoj reprezentas la ĉeeston de la movado en la urba ĉiutaga vivo kaj ĝian integriĝon kun la kultura kaj socia dinamiko de la urbo.

La 21-an de februaro, la produktado progresis al la fazo de atestoj, kunvenigante eminentulojn kaj kunlaborantojn, kiuj ludis gravan rolon en la plifortigo de la regiona Esperanto-movado. La intervjuoj okazis en la Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes, medio kiu, tra la jaroj, ankaŭ gastigis agadojn ligitajn al la disvastigo de la lingvo kaj de la Esperanto-kulturo.

Pri la realigo de la dokumentfilmo respondecas Manteiga Filmes (Butero Filmoj), sub la superrigardo de la produktoro Felipe Siqueira. La propono estas konstrui firman historian registron kun alta teknika kaj rakonta kvalito, kapabla dialogi tiel kun la loka publiko kiel kun la internacia Esperanto-komunumo.

La verko ludas strategian rolon por firmigi Poŭzalegron ene de la tutmonda Esperanto Movado, reasertante ĝian historian, institucian kaj kulturan gravecon en la movado. Pli ol nur memorfesta registro, la dokumentfilmo celas plifortigi la kolektivan memoron, pligrandigi la videblecon de la laboro farita dum tiuj 25 jaroj kaj projekcii novajn perspektivojn por la estonteco de esperantismo en la regiono.

Embaixada do Esperanto recebe selo do Ministério da Cultura – Esperanta Ambasadejo ricevas sigelon de Brazila Ministerio pri Kulturo

A Embaixada do Esperanto de Pouso Alegre celebra uma de suas mais importantes conquistas institucionais: a obtenção da certificação de Ponto de Cultura, concedida pelo Ministério da Cultura (MinC). O reconhecimento integra oficialmente a instituição à Rede Cultura Viva, valorizando o ensino e a difusão da língua internacional como práticas relevantes para a promoção da diversidade cultural brasileira.

Mais do que um selo de qualidade, a certificação reafirma o caráter social, educativo e comunitário do trabalho desenvolvido pela Embaixada, além de atuar como um importante catalisador para a ampliação de suas ações. A partir desse marco, o objetivo passa a ser a superação das fronteiras municipais, com a expansão das atividades para toda a região.

“Esse reconhecimento nos confere a força institucional necessária para levar o esperanto não apenas aos moradores de Pouso Alegre, mas também às cidades vizinhas, fomentando a criação de um verdadeiro corredor cultural no Sul de Minas”, destaca Fábio Silva, diretor da instituição.

Com a chancela do Governo Federal, a Embaixada do Esperanto reafirma seu compromisso com a democratização do conhecimento e com o acesso plural à cultura, evidenciando que o esperanto é uma ferramenta contemporânea, viva e plenamente acessível a todas as pessoas.

https://culturaviva.cultura.gov.br/agente/22568221

Esperanta Ambasadejo de Poŭzalegro festas unu el siaj plej gravaj instituciaj atingoj: la ricevon de la atestilo kiel Kulturejo, atribuita de la Brazila Ministerio pri Kulturo (MinC). Tiu agnosko oficiale integras la institucion en la Reto Viva Kulturo, aprezante la instruadon kaj la disvastigon de la internacia lingvo kiel signifajn praktikojn por la antaŭenigo de la brazila kultura diverseco.

Pli ol nura kvalitsigelo, la atestilo reafirmas la socian, edukan kaj komunum-orientitan karakteron de la laboro disvolvata de Ambasadejo, kaj samtempe funkcias kiel grava katalizilo por la vastigo de ĝiaj agadoj. Ekde tiu mejloŝtono, la celo fariĝas superi la urbajn limojn, etendante la aktivecojn al la tuta regiono.

“Tiu agnosko donas al ni la necesan institucian forton por konduki Esperanton ne nur al la loĝantoj de Poŭzalegro, sed ankaŭ al la najbaraj urboj, stimulante la kreadon de vera kultura koridoro en la sudminasa regiono”, emfazas Fábio Silva, direktoro de la institucio.

Kun la oficiala subteno de la Federacia Registaro, Esperanta Ambasadejo reasertas sian engaĝiĝon al la demokratiigo de la scio kaj al la multflanka aliro al kulturo, montrante ke Esperanto estas nuntempa, viva kaj plene alirebla ilo por ĉiuj homoj.

https://culturaviva.cultura.gov.br/agente/22568221

Historia Momento en Poŭzalegro: La Unua Esperanta Ekspozicio Atendas Vin!

Ĉu vi pretas malkovri la mondon per la verda stelo?

Hodiaŭ matene, je la 15-a decembro, ni malfermis la pordojn al nova ĉapitro en la kultura vivo de nia urbo. La Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes fariĝis la hejmo de nia lingvo, kaj ni invitas vin esti parto de ĉi tiu speciala semajno.

​Kion vi trovos tie?

​Ĉi tiu ekspozicio ne estas nur montro de libroj; ĝi estas pruvo de la vivanteco de Esperanto en nia regiono!

  • La Loka Historio: Vojaĝu tra la tempo kaj vidu montrilojn pri la evoluo de la Movado en Poŭzalegro.
  • Esperanta Ambasadejo: Malkovru specialajn objektojn kaj informojn rilate al nia Ambasadejo — la koro de nia agado.
  • Konektado: Spertu la etoson de lingvo, kiu kunigas homojn tra la tuta mondo.

Praktikaj Informoj

​Ne maltrafu la ŝancon, ĉar la tempo estas mallonga!

  • Datoj: Vizitebla nur ĝis la 19-a de ĉi tiu monato.
  • Horaro: Malfermita ĉiutage de la 9-a matene ĝis la 6-a vespere (18h00).
  • Loko: Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes (tre facile trovebla, en la centra parto de la urbo).
  • Adreso: Placo Senatano José Bento, 2.

Kial via vizito gravas?

​Venu viziti nin ne nur por rigardi, sed por partopreni. Via ĉeesto helpas grandigi nian reliefon kaj montras la forton de Poŭzalegro antaŭ la regiona kaj nacia Esperanto-Movado. Ni bezonas vian energion por daŭrigi ĉi tiun belan laboron!

Venu, vidu, kaj estu parto de la historio! Ni atendas vin!

Antaŭen, Poŭzalegro!

Entre Palavras (Intervortoj) de Everton Linhares

Entre Palavras (Intervortoj), de Everton Linhares.

Por Fábio Silva

Em seu livro de estreia, o pouso-alegrense Everton Linhares transforma Pouso Alegre — ou Poŭzalegro, em cenário, mapa e metáfora. “Cria” da Associação Zamenhof, onde aprendeu esperanto há mais de quinze anos (na antiga sede da Rua da Tijuca), o autor costura microcontos como bilhetes, rádios, mapas e lembranças para mostrar que a língua planejada é menos um código e mais uma prática de encontro.

A coletânea passeia por pontos pitorescos da cidade (Casa da Cultura Menotti Del Picchia, Praça da Árvore Grande, Teatro Municipal, Morro do Cristo, Parque Francisco Assis Vilela, Sebo São Darwin e a Biblioteca Municipal) e os reencena com um realismo mágico de bolso: um relógio de 1887 abre fendas no tempo; um banco de praça vira sala de aula ao ar livre; uma frequência de rádio noturna sussurra alertas em esperanto; um mapa “Poŭzalegro en Esperanto” revela trilhas secretas. O cotidiano local ganha camada mítica sem perder o cheiro de chuva no paralelepípedo.

A escrita é ágil, imagética e hospitaleira: frases curtas, boa musicalidade, e pequenas chispas em esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — que o texto traduz pelo contexto, sem pedantismo. O efeito é de fábula urbana contemporânea: tecnologia e memória dançam juntas (“biblioteca flutuante” de 2142; “Vozes do Amanhã” em 2087), enquanto a tese central se repete em variações elegantes: uma língua comum não apaga diferenças; ela fabrica pontes. Algumas peças se destacam pelo acabamento cinematográfico e pelo uso de símbolos do movimento esperantista (a Verda Stelo, a data de 1887), além da delicada metalinguagem de “Entre Palavras”, conto-título que transforma o próprio livro em manual de resistência poética.

Como objeto cultural, o volume também documenta a vitalidade local do esperanto: nomes de ruas, praças, museus e escolas entram como personagens; o leitor de Pouso Alegre se reconhece, o de fora é convidado a visitar. E, ao final, o epílogo devolve o gesto inicial do “saluton!” com um convite simples: conversar é viajar — sem passaporte.

Para quem é?

• Quem gosta de microcontos que misturam memória urbana, afeto e um toque de ficção especulativa.
• Leitores curiosos sobre o esperanto e seu ecossistema cultural no Brasil.
• Moradores e amantes de Pouso Alegre que queiram ver a cidade reimaginada em chave literária.

Onde encontrar?

Você poderá encontrar às versões em PDF e EPUB nos endereços:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub

Intervortoj (Entre Palavras), de Everton Linhares

De Fabjo Silva

En sia debuta libro, la poŭzalegrano Everton Linhares transformas Pouso Alegre — aŭ Poŭzalegro — en scenejon, mapon kaj metaforon. Ido de la Asocio Zamenhof, kie li lernis Esperanton antaŭ pli ol dek kvin jaroj (en la malnova sidejo ĉe la Strato da Tijuca), la aŭtoro teksas etajn rakontojn el biletoj, radio-elsendoj, mapoj kaj rememoroj por montri, ke la planlingvo estas malpli kodo kaj pli praktiko de renkontiĝo.

La kolekto promenigas tra pitoreskaj lokoj de la urbo (Kulturdomo Menotti Del Picchia, Placo de la Granda Arbo, Urba Teatro, Krista Monteto, Parko Francisco Assis Vilela, “Librovendejo Sankta Darvino” kaj la Urba Biblioteko) kaj re-enscenigas ilin per poŝa magia realismo: horloĝo el 1887 malfermas fendojn en la tempo; parka benko fariĝas subĉiela lernejo; nokta radiofrekvenco flustras avertojn en Esperanto; mapo “Poŭzalegro en Esperanto” malkaŝas sekretajn vojetojn. La loka ĉiutaga vivo akiras mitan tavolon sen perdi la odoron de pluvo sur la ŝtonpavimblokoj.

La skribo estas vigla, bildo-riĉa kaj gastema: mallongaj frazoj, bona muzikeco, kaj etaj fajreroj en Esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — kiuj estas kompreneblaj per la kunteksto, sen pedanteco. La efiko estas de nuntempa urba fabelo: teknologio kaj memoro dancas kune (“flosanta biblioteko” de 2142; “Voĉoj de la Morgaŭo” en 2087), dum la kerna tezo ripetiĝas en elegantaj variaĵoj: komuna lingvo ne forviŝas diferencojn; ĝi konstruas pontojn. Kelkaj rakontoj elstaras pro filmeca poluro kaj pro la uzo de simboloj de la esperantista movado (la Verda Stelo, la jaro 1887), krome pro la delikata meta-teksta ludo de “Intervortoj”, la titolo-rakonto, kiu transformas la libron mem en manlibron de poezia rezisto.


Kiel kultura objekto, la volumo ankaŭ dokumentas la lokan vivecon de Esperanto: nomoj de stratoj, placoj, muzeoj kaj lernejoj eniras kiel roluloj; la leganto el Poŭzalegro sin rekonas, kaj la eksterulo estas invitata viziti. Fine, la epilogo redonas la komencan geston de “saluton!” per simpla invito: konversacii estas vojaĝi — sen pasporto.

Por kiu ĝi estas?

• Por tiuj, kiuj ĝuas mallongajn rakontojn kun fono de urba memoro, emocia nuanco kaj subtila nuanco de fikcia spekulado.
• Por legantoj, kiuj scivolas pri Esperanto kaj ĝia kultura vivmedio en Brazilo.
• Por loĝantoj kaj amantoj de Poŭzalegro, kiuj deziras malkovri sian urbon tra literatura prisma lenso.

Kie trovi ĝin?

Vi povas trovi ĝin en PDF- kaj EPUB-formatoj ĉe la jenaj ligiloj:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub

Festival Sabores e Saberes de Santana – Festivalo Gustoj kaj Sciiĝoj de Santana

A 11ª edição do Festival Sabores e Saberes de Santana, realizada no último fim de semana em Silvianópolis (MG), contou com a participação da escritora Antônia Sobral, que apresentou ao público seu livro O Portão Misterioso (La Mistera Pordego). A obra, publicada com recursos da Lei Paulo Gustavo, foi destaque no espaço Escritores de Silvianópolis e atraiu grande interesse dos visitantes.

Além da literatura infantil, o estande promoveu a divulgação do esperanto, língua internacional criada para facilitar a comunicação entre povos. Panfletos, materiais explicativos e QR codes aproximaram crianças, jovens e adultos desse universo linguístico, ampliando o alcance cultural do festival.

Durante o evento, diversos participantes receberam gratuitamente exemplares do livro, fortalecendo a proposta de democratização do acesso à leitura e incentivando o contato com o esperanto desde a infância.

A receptividade do público foi marcante: muitos demonstraram curiosidade sobre a língua e interagiram com a autora, que destacou a importância de aproximar literatura e inclusão cultural. A ação, realizada com o apoio Embaixada do Esperanto, reforçou a missão do festival de integrar tradição, cultura e inovação.

O Festival Sabores e Saberes de Santana reafirma Silvianópolis como referência cultural no Sul de Minas, valorizando talentos locais e fortalecendo sua identidade por meio da gastronomia, da arte e da literatura.

La 11-a eldono de la Festivalo Gustoj kaj Sciiĝoj de Santana, okazinta dum la lasta semajnfino en Silvianopolo (Minaso) – Silvianópolis (MG), havis la partoprenon de la verkistino Antônia Sobral, kiu prezentis al la publiko sian libron La Mistera Pordeĝo. La verko, publikigita per rimedoj de la Leĝo Paulo Gustavo, elstare montris sin en la spaco “Verkistoj de Silvianopolo” kaj vekis grandan intereson inter la vizitantoj.

Krom la infana literaturo, la budo antaŭenigis la disvastigon de Esperanto, internacia lingvo kreita por faciligi la komunikadon inter popoloj. Flugfolioj, klarigaj materialoj kaj QR-kodoj alproksimigis infanojn, junulojn kaj plenkreskulojn al tiu lingva universo, plilarĝigante la kulturajn atingojn de la festivalo.

Dum la evento, pluraj partoprenantoj ricevis senpage ekzemplerojn de la libro, fortigante la proponon de demokratigo de la aliro al legado kaj instigante la kontakton kun Esperanto ekde infanaĝo.

La akcepto de la publiko estis rimarkinda: multaj montris scivolemon pri la lingvo kaj interagis kun la aŭtorino, kiu substrekis la gravecon proksimigi literaturon kaj kulturan inkluzivon. La agado, apogita de Esperanta Ambasadejo, plifortigis la mision de la festivalo kunigi tradicion, kulturon kaj novigon.

La Festivalo Gustoj kaj Sciiĝoj de Santana konfirmas Silvianopolo kiel kultura referenco en la Sudo de Minas, valorigante lokajn talentojn kaj fortigante sian identecon pere de gastronomio, arto kaj literaturo.