Taça Esperanto 2026 – Pokaleto Esperanto 2026

A Taça Esperanto é um evento anual que chega à sua segunda edição com a proposta de unir esporte, cultura e integração comunitária em um dia repleto de atividades para a população de Pouso Alegre.

A principal atração será a competição de futsal Sub-12, reunindo equipes da cidade em uma grande celebração do esporte e da convivência. Além das partidas, o evento também promoverá a divulgação do Esperanto, a língua transnacional, por meio de exposições, informações e atividades de caráter cultural e educativo.

Além da organização da Associação dos Moradores de Bairro do Colina Verde e COHAB (AMBACOVER) e da Embaixada do Esperanto (Esperanta Ambasadejo), o evento conta com o apoio do Rotary E-Club Esperanto Brasil do distrito 4560.

A 2ª Taça Esperanto acontecerá no dia 12 de julho, a partir das 8h, no Complexo Esportivo do Rosão, em Pouso Alegre. Venha prestigiar os jovens atletas e conhecer mais sobre a proposta de uma língua voltada à comunicação e ao intercâmbio entre os povos.

Dia 12 será o nosso dia da ação esperantista!

La Pokaleto Esperanto estas ĉiujara evento, kiu atingas sian duan eldonon kun la propono kunigi sporton, kulturon kaj komunum-integriĝon en tago plena je aktivecoj por la loĝantaro de Poŭzalegro.

La ĉefa allogaĵo estos la futsala konkurso por Sub-12, kunigante teamojn de la urbo en granda festo de sporto kaj kunvivado. Krom la matĉoj, la evento ankaŭ celas antaŭenigi la konaton de Esperanto, la transnacia lingvo, per ekspozicioj, informoj kaj kulturaj agadoj.

Krom la organizado de la Asocio de Najbaraj Loĝantoj de Colina Verde kaj COHAB (AMBACOVER) kaj de Esperanta Ambasadejo, la evento havas la subtenon de la Rotary E-Club Esperanto Brazilo de la distrikto 4560.

La 2-a Pokaleto Esperanto okazos je la 12-a de julio, ekde la 8-a horo, en la Sporta Komplekso Rosão, en Poŭzalegro. Venu subteni la junajn sportistojn kaj konatiĝi pli pri la propono de lingvo celita al komunikado kaj interŝanĝo inter la popoloj.

Je la 12-a estos nia Ago-Tago!

Historia Momento en Poŭzalegro: La Unua Esperanta Ekspozicio Atendas Vin!

Ĉu vi pretas malkovri la mondon per la verda stelo?

Hodiaŭ matene, je la 15-a decembro, ni malfermis la pordojn al nova ĉapitro en la kultura vivo de nia urbo. La Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes fariĝis la hejmo de nia lingvo, kaj ni invitas vin esti parto de ĉi tiu speciala semajno.

​Kion vi trovos tie?

​Ĉi tiu ekspozicio ne estas nur montro de libroj; ĝi estas pruvo de la vivanteco de Esperanto en nia regiono!

  • La Loka Historio: Vojaĝu tra la tempo kaj vidu montrilojn pri la evoluo de la Movado en Poŭzalegro.
  • Esperanta Ambasadejo: Malkovru specialajn objektojn kaj informojn rilate al nia Ambasadejo — la koro de nia agado.
  • Konektado: Spertu la etoson de lingvo, kiu kunigas homojn tra la tuta mondo.

Praktikaj Informoj

​Ne maltrafu la ŝancon, ĉar la tempo estas mallonga!

  • Datoj: Vizitebla nur ĝis la 19-a de ĉi tiu monato.
  • Horaro: Malfermita ĉiutage de la 9-a matene ĝis la 6-a vespere (18h00).
  • Loko: Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes (tre facile trovebla, en la centra parto de la urbo).
  • Adreso: Placo Senatano José Bento, 2.

Kial via vizito gravas?

​Venu viziti nin ne nur por rigardi, sed por partopreni. Via ĉeesto helpas grandigi nian reliefon kaj montras la forton de Poŭzalegro antaŭ la regiona kaj nacia Esperanto-Movado. Ni bezonas vian energion por daŭrigi ĉi tiun belan laboron!

Venu, vidu, kaj estu parto de la historio! Ni atendas vin!

Antaŭen, Poŭzalegro!

Entre Palavras (Intervortoj) de Everton Linhares

Entre Palavras (Intervortoj), de Everton Linhares.

Por Fábio Silva

Em seu livro de estreia, o pouso-alegrense Everton Linhares transforma Pouso Alegre — ou Poŭzalegro, em cenário, mapa e metáfora. “Cria” da Associação Zamenhof, onde aprendeu esperanto há mais de quinze anos (na antiga sede da Rua da Tijuca), o autor costura microcontos como bilhetes, rádios, mapas e lembranças para mostrar que a língua planejada é menos um código e mais uma prática de encontro.

A coletânea passeia por pontos pitorescos da cidade (Casa da Cultura Menotti Del Picchia, Praça da Árvore Grande, Teatro Municipal, Morro do Cristo, Parque Francisco Assis Vilela, Sebo São Darwin e a Biblioteca Municipal) e os reencena com um realismo mágico de bolso: um relógio de 1887 abre fendas no tempo; um banco de praça vira sala de aula ao ar livre; uma frequência de rádio noturna sussurra alertas em esperanto; um mapa “Poŭzalegro en Esperanto” revela trilhas secretas. O cotidiano local ganha camada mítica sem perder o cheiro de chuva no paralelepípedo.

A escrita é ágil, imagética e hospitaleira: frases curtas, boa musicalidade, e pequenas chispas em esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — que o texto traduz pelo contexto, sem pedantismo. O efeito é de fábula urbana contemporânea: tecnologia e memória dançam juntas (“biblioteca flutuante” de 2142; “Vozes do Amanhã” em 2087), enquanto a tese central se repete em variações elegantes: uma língua comum não apaga diferenças; ela fabrica pontes. Algumas peças se destacam pelo acabamento cinematográfico e pelo uso de símbolos do movimento esperantista (a Verda Stelo, a data de 1887), além da delicada metalinguagem de “Entre Palavras”, conto-título que transforma o próprio livro em manual de resistência poética.

Como objeto cultural, o volume também documenta a vitalidade local do esperanto: nomes de ruas, praças, museus e escolas entram como personagens; o leitor de Pouso Alegre se reconhece, o de fora é convidado a visitar. E, ao final, o epílogo devolve o gesto inicial do “saluton!” com um convite simples: conversar é viajar — sem passaporte.

Para quem é?

• Quem gosta de microcontos que misturam memória urbana, afeto e um toque de ficção especulativa.
• Leitores curiosos sobre o esperanto e seu ecossistema cultural no Brasil.
• Moradores e amantes de Pouso Alegre que queiram ver a cidade reimaginada em chave literária.

Onde encontrar?

Você poderá encontrar às versões em PDF e EPUB nos endereços:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub

Intervortoj (Entre Palavras), de Everton Linhares

De Fabjo Silva

En sia debuta libro, la poŭzalegrano Everton Linhares transformas Pouso Alegre — aŭ Poŭzalegro — en scenejon, mapon kaj metaforon. Ido de la Asocio Zamenhof, kie li lernis Esperanton antaŭ pli ol dek kvin jaroj (en la malnova sidejo ĉe la Strato da Tijuca), la aŭtoro teksas etajn rakontojn el biletoj, radio-elsendoj, mapoj kaj rememoroj por montri, ke la planlingvo estas malpli kodo kaj pli praktiko de renkontiĝo.

La kolekto promenigas tra pitoreskaj lokoj de la urbo (Kulturdomo Menotti Del Picchia, Placo de la Granda Arbo, Urba Teatro, Krista Monteto, Parko Francisco Assis Vilela, “Librovendejo Sankta Darvino” kaj la Urba Biblioteko) kaj re-enscenigas ilin per poŝa magia realismo: horloĝo el 1887 malfermas fendojn en la tempo; parka benko fariĝas subĉiela lernejo; nokta radiofrekvenco flustras avertojn en Esperanto; mapo “Poŭzalegro en Esperanto” malkaŝas sekretajn vojetojn. La loka ĉiutaga vivo akiras mitan tavolon sen perdi la odoron de pluvo sur la ŝtonpavimblokoj.

La skribo estas vigla, bildo-riĉa kaj gastema: mallongaj frazoj, bona muzikeco, kaj etaj fajreroj en Esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — kiuj estas kompreneblaj per la kunteksto, sen pedanteco. La efiko estas de nuntempa urba fabelo: teknologio kaj memoro dancas kune (“flosanta biblioteko” de 2142; “Voĉoj de la Morgaŭo” en 2087), dum la kerna tezo ripetiĝas en elegantaj variaĵoj: komuna lingvo ne forviŝas diferencojn; ĝi konstruas pontojn. Kelkaj rakontoj elstaras pro filmeca poluro kaj pro la uzo de simboloj de la esperantista movado (la Verda Stelo, la jaro 1887), krome pro la delikata meta-teksta ludo de “Intervortoj”, la titolo-rakonto, kiu transformas la libron mem en manlibron de poezia rezisto.


Kiel kultura objekto, la volumo ankaŭ dokumentas la lokan vivecon de Esperanto: nomoj de stratoj, placoj, muzeoj kaj lernejoj eniras kiel roluloj; la leganto el Poŭzalegro sin rekonas, kaj la eksterulo estas invitata viziti. Fine, la epilogo redonas la komencan geston de “saluton!” per simpla invito: konversacii estas vojaĝi — sen pasporto.

Por kiu ĝi estas?

• Por tiuj, kiuj ĝuas mallongajn rakontojn kun fono de urba memoro, emocia nuanco kaj subtila nuanco de fikcia spekulado.
• Por legantoj, kiuj scivolas pri Esperanto kaj ĝia kultura vivmedio en Brazilo.
• Por loĝantoj kaj amantoj de Poŭzalegro, kiuj deziras malkovri sian urbon tra literatura prisma lenso.

Kie trovi ĝin?

Vi povas trovi ĝin en PDF- kaj EPUB-formatoj ĉe la jenaj ligiloj:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub

Baza kurso 2023 – Curso básico de esperanto 2023

Baza Kurso 2023
Baza Kurso 2023

Ontem, dia 6 de abril, iniciou-se no Centro Cultural Cleonice Bonillo Fernandes, em Pouso Alegre, o curso básico de Esperanto 2023, fruto da parceria entre a Embaixada do Esperanto e a Superintendência de Cultura do município. O curso acontece todas as quintas-feiras, das 19h30 às 21h, com uma carga horária de aproximadamente 36 horas.

Com um enfoque formativo, o curso aspira proporcionar aos alunos uma visão abrangente da língua internacional esperanto, incluindo sua história, cultura e uso atual. O objetivo é que, ao final do curso, os alunos possam compreender e se comunicar basicamente em esperanto, nos níveis A1/A2, além de se integrar com outros esperantistas em todo o mundo.

O curso começou com grande entusiasmo dos oito novos alunos presentes, que já puderam desfrutar de uma pequena apresentação sobre a língua, sua cultura e seus usos na atualidade.

A expectativa é que o curso atraia ainda mais alunos nas próximas aulas, considerando o forte interesse da cidade de Pouso Alegre em cultura e línguas estrangeiras. Além disso, o curso tem potencial para abrir portas para intercâmbios culturais e acadêmicos, uma vez que a língua esperanto é utilizada em eventos internacionais em todo o mundo.

Em resumo, a abertura do novo curso de esperanto no Centro Cultural Cleonice Bonillo Fernandes em Pouso Alegre é uma oportunidade única para aqueles que desejam expandir seus horizontes e aprender uma nova língua. O curso tem o potencial de transformar a vida dos alunos e abrir portas para novas possibilidades.

 

_____

 

Hieraŭ, la 6-a de Aprilo, okazis la inaŭgura klaso de la baza kurso de Esperanto 2023 ĉe la Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes en Poŭzalegro, danke al la partnereco inter la Esperanto-Ambasadejo kaj la Sekretario de Kulturo de la urbo. La kurso okazos ĉiujn ĵaŭdojn de 19:30 ĝis 21:00, kun ĉirkaŭ 36 klaso-horoj.

La kurso ne estas nur informa, ĝi celas provizi al la studentoj ampleksan vidiĝon de la internacia lingvo, inkluzive de ĝia historio, kulturo kaj nuna uzado. La celo estas ke la studentoj, fine de la kurso, povas kompreni kaj komunikiĝi per Esperanto laŭ la niveloj A1/A2, kaj integriĝi kun aliaj esperantistoj tutmonde.

La kurso ekis kun granda entuziasmo de la ok novaj studentoj, kiuj jam povis ĝui prezenton pri la lingvo, ĝia kulturo kaj ĝia uzado nuntempe.

Oni atendas pli da studentoj en la venontaj lecionoj, konsiderante la fortegan intereson de la urbo Poŭzalegro pri kulturo kaj fremdaj lingvoj. Krome, la kurso havas la potencialon malfermi pordojn por kulturaj kaj akademiaj interŝanĝoj, ĉar Esperanto estas uzata en internaciaj eventoj tutmonde.

Resumante, la nova Esperanto-kurso en la Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes en Poŭzalegro estas unika ebleco por tiuj kiuj deziras elpreni siajn horizontojn kaj lerni novan lingvon. La kurso havas la potencialon transformi la vivon de la studentoj kaj malfermi pordojn al novaj eblecoj.

Esperanto – La Agresema Lingvo / A Língua Agressiva

Esperanto – La Agresema Lingvo / A Língua Agressiva

De la 1950-aj ĝis la 1970-aj jaroj, Esperanto estis uzata de la usona armeo por militludoj, kiel la lingvo de la “Manovro-Malamiko”, ankaŭ konata kiel la “Agresanto”. La celo estis plia nuanco de realismo, kie la malamiko parolas “fremdan” lingvon. La hispana estis la origina kandidato por la nacia lingvo de Agresanto, sed ĝi baldaŭ estis anstataŭita por Esperanto.

Da década de 1950 à década de 1970, o esperanto foi usado pelos militares dos Estados Unidos para jogos de guerra, como a língua do “Inimigo de Manobra”, também conhecido como “Agressor”. O objetivo foi um toque adicional de realismo, onde o inimigo fala uma língua “estrangeira”. O espanhol era o candidato original para a língua nacional do Agresanto, mas logo foi substituído pelo esperanto.

Fonto/Fonte: http://www.kafejo.com/lingvoj/auxlangs/eo/maneuver/