Embaixada do Esperanto recebe selo do Ministério da Cultura – Esperanta Ambasadejo ricevas sigelon de Brazila Ministerio pri Kulturo

A Embaixada do Esperanto de Pouso Alegre celebra uma de suas mais importantes conquistas institucionais: a obtenção da certificação de Ponto de Cultura, concedida pelo Ministério da Cultura (MinC). O reconhecimento integra oficialmente a instituição à Rede Cultura Viva, valorizando o ensino e a difusão da língua internacional como práticas relevantes para a promoção da diversidade cultural brasileira.

Mais do que um selo de qualidade, a certificação reafirma o caráter social, educativo e comunitário do trabalho desenvolvido pela Embaixada, além de atuar como um importante catalisador para a ampliação de suas ações. A partir desse marco, o objetivo passa a ser a superação das fronteiras municipais, com a expansão das atividades para toda a região.

“Esse reconhecimento nos confere a força institucional necessária para levar o esperanto não apenas aos moradores de Pouso Alegre, mas também às cidades vizinhas, fomentando a criação de um verdadeiro corredor cultural no Sul de Minas”, destaca Fábio Silva, diretor da instituição.

Com a chancela do Governo Federal, a Embaixada do Esperanto reafirma seu compromisso com a democratização do conhecimento e com o acesso plural à cultura, evidenciando que o esperanto é uma ferramenta contemporânea, viva e plenamente acessível a todas as pessoas.

https://culturaviva.cultura.gov.br/agente/22568221

Esperanta Ambasadejo de Poŭzalegro festas unu el siaj plej gravaj instituciaj atingoj: la ricevon de la atestilo kiel Kulturejo, atribuita de la Brazila Ministerio pri Kulturo (MinC). Tiu agnosko oficiale integras la institucion en la Reto Viva Kulturo, aprezante la instruadon kaj la disvastigon de la internacia lingvo kiel signifajn praktikojn por la antaŭenigo de la brazila kultura diverseco.

Pli ol nura kvalitsigelo, la atestilo reafirmas la socian, edukan kaj komunum-orientitan karakteron de la laboro disvolvata de Ambasadejo, kaj samtempe funkcias kiel grava katalizilo por la vastigo de ĝiaj agadoj. Ekde tiu mejloŝtono, la celo fariĝas superi la urbajn limojn, etendante la aktivecojn al la tuta regiono.

“Tiu agnosko donas al ni la necesan institucian forton por konduki Esperanton ne nur al la loĝantoj de Poŭzalegro, sed ankaŭ al la najbaraj urboj, stimulante la kreadon de vera kultura koridoro en la sudminasa regiono”, emfazas Fábio Silva, direktoro de la institucio.

Kun la oficiala subteno de la Federacia Registaro, Esperanta Ambasadejo reasertas sian engaĝiĝon al la demokratiigo de la scio kaj al la multflanka aliro al kulturo, montrante ke Esperanto estas nuntempa, viva kaj plene alirebla ilo por ĉiuj homoj.

https://culturaviva.cultura.gov.br/agente/22568221

Historia Momento en Poŭzalegro: La Unua Esperanta Ekspozicio Atendas Vin!

Ĉu vi pretas malkovri la mondon per la verda stelo?

Hodiaŭ matene, je la 15-a decembro, ni malfermis la pordojn al nova ĉapitro en la kultura vivo de nia urbo. La Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes fariĝis la hejmo de nia lingvo, kaj ni invitas vin esti parto de ĉi tiu speciala semajno.

​Kion vi trovos tie?

​Ĉi tiu ekspozicio ne estas nur montro de libroj; ĝi estas pruvo de la vivanteco de Esperanto en nia regiono!

  • La Loka Historio: Vojaĝu tra la tempo kaj vidu montrilojn pri la evoluo de la Movado en Poŭzalegro.
  • Esperanta Ambasadejo: Malkovru specialajn objektojn kaj informojn rilate al nia Ambasadejo — la koro de nia agado.
  • Konektado: Spertu la etoson de lingvo, kiu kunigas homojn tra la tuta mondo.

Praktikaj Informoj

​Ne maltrafu la ŝancon, ĉar la tempo estas mallonga!

  • Datoj: Vizitebla nur ĝis la 19-a de ĉi tiu monato.
  • Horaro: Malfermita ĉiutage de la 9-a matene ĝis la 6-a vespere (18h00).
  • Loko: Kulturcentro Cleonice Bonillo Fernandes (tre facile trovebla, en la centra parto de la urbo).
  • Adreso: Placo Senatano José Bento, 2.

Kial via vizito gravas?

​Venu viziti nin ne nur por rigardi, sed por partopreni. Via ĉeesto helpas grandigi nian reliefon kaj montras la forton de Poŭzalegro antaŭ la regiona kaj nacia Esperanto-Movado. Ni bezonas vian energion por daŭrigi ĉi tiun belan laboron!

Venu, vidu, kaj estu parto de la historio! Ni atendas vin!

Antaŭen, Poŭzalegro!

Nia unua kunfratiĝo ĉe la Esperanta Ambasadejo

Nia unua kunfratiĝo ĉe la Esperanta Ambasadejo estis momento plena de emocio, rekontiĝo kaj firmigo de ligoj. Pli ol simpla evento, ĝi simbolis plian paŝon en la konstruado de viva, aktiva kaj engaĝita Esperanto-movado en Poŭzalegro kaj la tuta regiono.

Dum la kunfratiĝo, ni ĝoje anoncis gravan novaĵon: la produktadon de dokumentario pri la 25-jara historio de la Esperanto-movado en Poŭzalegro kaj ĉirkaŭaj urboj. Tiu projekto celas registri memorojn, voĉojn kaj spertojn, kiuj markis nian vojon, kaj konservi ilin por estontaj generacioj de esperantistoj.

La evento estis speciale emociiga pro la kortuŝa parolado de João Otávio, el Poços de Caldas, kiu profunde esprimis la esencon de Esperanto kiel ilo por homa alproksimiĝo, respekto kaj kunfratiĝo inter popoloj. Lia mesaĝo tuŝis ĉiujn ĉeestantojn kaj reafirmis la idealojn, kiuj nin kunigas ekde la komenco.

Ni esprimas sinceran dankon al João Marcos pro lia konstanta apogo al la Movado kaj pro lia sindediĉo instrui la bazan Esperanto-kurson dum la unua duonjaro de 2025. Lia kontribuo estas fundamenta por la kresko kaj fortigo de nia komunumo.

Specialan dankon ni adresas ankaŭ al Liene, mia edzino, kiu ĉiam subtenas la Movadon per ĉeesto, instigo kaj amo, kaj al Ivana, kies bongustaj dolĉaĵoj aldonis varmon kaj guston al nia kunestado. Nia dankemo etendiĝas al ĉiuj, kiuj ĉeestis, partoprenis kaj estis kun ni dum plia jaro de konstruado, lernado kaj espero.

La Esperanta Ambasadejo restas malfermita ne nur kiel spaco, sed kiel ideo: loko de dialogo, kulturo kaj homa proksimeco. Ni antaŭeniras, kune.

Entre Palavras (Intervortoj) de Everton Linhares

Entre Palavras (Intervortoj), de Everton Linhares.

Por Fábio Silva

Em seu livro de estreia, o pouso-alegrense Everton Linhares transforma Pouso Alegre — ou Poŭzalegro, em cenário, mapa e metáfora. “Cria” da Associação Zamenhof, onde aprendeu esperanto há mais de quinze anos (na antiga sede da Rua da Tijuca), o autor costura microcontos como bilhetes, rádios, mapas e lembranças para mostrar que a língua planejada é menos um código e mais uma prática de encontro.

A coletânea passeia por pontos pitorescos da cidade (Casa da Cultura Menotti Del Picchia, Praça da Árvore Grande, Teatro Municipal, Morro do Cristo, Parque Francisco Assis Vilela, Sebo São Darwin e a Biblioteca Municipal) e os reencena com um realismo mágico de bolso: um relógio de 1887 abre fendas no tempo; um banco de praça vira sala de aula ao ar livre; uma frequência de rádio noturna sussurra alertas em esperanto; um mapa “Poŭzalegro en Esperanto” revela trilhas secretas. O cotidiano local ganha camada mítica sem perder o cheiro de chuva no paralelepípedo.

A escrita é ágil, imagética e hospitaleira: frases curtas, boa musicalidade, e pequenas chispas em esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — que o texto traduz pelo contexto, sem pedantismo. O efeito é de fábula urbana contemporânea: tecnologia e memória dançam juntas (“biblioteca flutuante” de 2142; “Vozes do Amanhã” em 2087), enquanto a tese central se repete em variações elegantes: uma língua comum não apaga diferenças; ela fabrica pontes. Algumas peças se destacam pelo acabamento cinematográfico e pelo uso de símbolos do movimento esperantista (a Verda Stelo, a data de 1887), além da delicada metalinguagem de “Entre Palavras”, conto-título que transforma o próprio livro em manual de resistência poética.

Como objeto cultural, o volume também documenta a vitalidade local do esperanto: nomes de ruas, praças, museus e escolas entram como personagens; o leitor de Pouso Alegre se reconhece, o de fora é convidado a visitar. E, ao final, o epílogo devolve o gesto inicial do “saluton!” com um convite simples: conversar é viajar — sem passaporte.

Para quem é?

• Quem gosta de microcontos que misturam memória urbana, afeto e um toque de ficção especulativa.
• Leitores curiosos sobre o esperanto e seu ecossistema cultural no Brasil.
• Moradores e amantes de Pouso Alegre que queiram ver a cidade reimaginada em chave literária.

Onde encontrar?

Você poderá encontrar às versões em PDF e EPUB nos endereços:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub

Intervortoj (Entre Palavras), de Everton Linhares

De Fabjo Silva

En sia debuta libro, la poŭzalegrano Everton Linhares transformas Pouso Alegre — aŭ Poŭzalegro — en scenejon, mapon kaj metaforon. Ido de la Asocio Zamenhof, kie li lernis Esperanton antaŭ pli ol dek kvin jaroj (en la malnova sidejo ĉe la Strato da Tijuca), la aŭtoro teksas etajn rakontojn el biletoj, radio-elsendoj, mapoj kaj rememoroj por montri, ke la planlingvo estas malpli kodo kaj pli praktiko de renkontiĝo.

La kolekto promenigas tra pitoreskaj lokoj de la urbo (Kulturdomo Menotti Del Picchia, Placo de la Granda Arbo, Urba Teatro, Krista Monteto, Parko Francisco Assis Vilela, “Librovendejo Sankta Darvino” kaj la Urba Biblioteko) kaj re-enscenigas ilin per poŝa magia realismo: horloĝo el 1887 malfermas fendojn en la tempo; parka benko fariĝas subĉiela lernejo; nokta radiofrekvenco flustras avertojn en Esperanto; mapo “Poŭzalegro en Esperanto” malkaŝas sekretajn vojetojn. La loka ĉiutaga vivo akiras mitan tavolon sen perdi la odoron de pluvo sur la ŝtonpavimblokoj.

La skribo estas vigla, bildo-riĉa kaj gastema: mallongaj frazoj, bona muzikeco, kaj etaj fajreroj en Esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — kiuj estas kompreneblaj per la kunteksto, sen pedanteco. La efiko estas de nuntempa urba fabelo: teknologio kaj memoro dancas kune (“flosanta biblioteko” de 2142; “Voĉoj de la Morgaŭo” en 2087), dum la kerna tezo ripetiĝas en elegantaj variaĵoj: komuna lingvo ne forviŝas diferencojn; ĝi konstruas pontojn. Kelkaj rakontoj elstaras pro filmeca poluro kaj pro la uzo de simboloj de la esperantista movado (la Verda Stelo, la jaro 1887), krome pro la delikata meta-teksta ludo de “Intervortoj”, la titolo-rakonto, kiu transformas la libron mem en manlibron de poezia rezisto.


Kiel kultura objekto, la volumo ankaŭ dokumentas la lokan vivecon de Esperanto: nomoj de stratoj, placoj, muzeoj kaj lernejoj eniras kiel roluloj; la leganto el Poŭzalegro sin rekonas, kaj la eksterulo estas invitata viziti. Fine, la epilogo redonas la komencan geston de “saluton!” per simpla invito: konversacii estas vojaĝi — sen pasporto.

Por kiu ĝi estas?

• Por tiuj, kiuj ĝuas mallongajn rakontojn kun fono de urba memoro, emocia nuanco kaj subtila nuanco de fikcia spekulado.
• Por legantoj, kiuj scivolas pri Esperanto kaj ĝia kultura vivmedio en Brazilo.
• Por loĝantoj kaj amantoj de Poŭzalegro, kiuj deziras malkovri sian urbon tra literatura prisma lenso.

Kie trovi ĝin?

Vi povas trovi ĝin en PDF- kaj EPUB-formatoj ĉe la jenaj ligiloj:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub

Publicado o livreto “A Estrela Verde” – Publikigita la Libreto “La Verda Stelo”

Pouso Alegre – MG. Chegou um livretinho para guardar no coração: A Estrela Verde (La Verda Stelo). É uma história curtinha e ilustrada sobre descobrir palavras que aproximam pessoas — daquelas leituras que você termina sorrindo e já quer reler com alguém do lado. Acompanhar essa jornada é como abrir uma janela: entra luz, entram novas ideias, entra a vontade de conversar sobre amizade, diferenças e como a linguagem pode virar ponte.

O texto é leve, poético e acessível para leitores iniciantes, mas também rende bons momentos para quem media leitura com crianças. Dá para ler em voz alta antes de dormir, levar para a biblioteca da escola, usar numa roda de conversa ou simplesmente imprimir e deixar na mochila para quando aparecer aquele tempinho entre uma atividade e outra.

O melhor: está disponível gratuitamente para baixar, compartilhar e imprimir sem fins comerciais. Se for imprimir em casa, uma dica rápida: papel um pouquinho mais encorpado já deixa tudo com cara de edição caprichada — dobra ao meio, dois grampos e pronto, livreto feito.

Logo mais estará disponível a versão em esperanto.

Baixe aqui e acenda essa estrela por aí:

https://mallonge.net/laverdastelo

Poŭzalegro – Minaso. Alvenis libreto por konservi en la koro: La Verda Stelo (A Estrela Verde). Ĝi estas mallonga, ilustrita rakonteto pri la malkovrado de vortoj kiuj proksimigas homojn — el tiuj legaĵoj, kiujn oni finas ridetante kaj jam volas relegi kun iu apud si. Sekvi tiun vojaĝon estas kvazaŭ malfermi fenestron: enfluas lumo, novaj ideoj, kaj la deziro paroli pri amikeco, diferencoj kaj pri tio, kiel la lingvo povas fariĝi ponto.

La teksto estas malpeza, poezia kaj alirebla por komencantaj legantoj, sed ĝi ankaŭ donas belajn momentojn al tiuj, kiuj mediacias legadon kun infanoj. Oni povas legi laŭte antaŭ ol enlitiĝi, kunporti ĝin al la lerneja biblioteko, uzi ĝin dum babilrondo aŭ simple presi kaj lasi en la dorsosako por kiam aperos tiu momenteto inter unu kaj alia agado.

La plej bona parto: ĝi haveblas senpage por elŝuti, kunhavigi kaj presi sen komercaj celoj. Se vi presos hejme, jen rapida konsileto: iom pli dika papero jam donas aspekton de zorgeme farita eldono — faldu meze, metu du agrafojn, kaj jen: libreto preta.

Tuj aperos la Esperantan version.

Elŝutu ĉi tie kaj lasu tiun verdan stelon brili ĉirkaŭe: 

https://mallonge.net/laverdastelo