Embaixada do Esperanto recebe selo do Ministério da Cultura – Esperanta Ambasadejo ricevas sigelon de Brazila Ministerio pri Kulturo

A Embaixada do Esperanto de Pouso Alegre celebra uma de suas mais importantes conquistas institucionais: a obtenção da certificação de Ponto de Cultura, concedida pelo Ministério da Cultura (MinC). O reconhecimento integra oficialmente a instituição à Rede Cultura Viva, valorizando o ensino e a difusão da língua internacional como práticas relevantes para a promoção da diversidade cultural brasileira.

Mais do que um selo de qualidade, a certificação reafirma o caráter social, educativo e comunitário do trabalho desenvolvido pela Embaixada, além de atuar como um importante catalisador para a ampliação de suas ações. A partir desse marco, o objetivo passa a ser a superação das fronteiras municipais, com a expansão das atividades para toda a região.

“Esse reconhecimento nos confere a força institucional necessária para levar o esperanto não apenas aos moradores de Pouso Alegre, mas também às cidades vizinhas, fomentando a criação de um verdadeiro corredor cultural no Sul de Minas”, destaca Fábio Silva, diretor da instituição.

Com a chancela do Governo Federal, a Embaixada do Esperanto reafirma seu compromisso com a democratização do conhecimento e com o acesso plural à cultura, evidenciando que o esperanto é uma ferramenta contemporânea, viva e plenamente acessível a todas as pessoas.

https://culturaviva.cultura.gov.br/agente/22568221

Esperanta Ambasadejo de Poŭzalegro festas unu el siaj plej gravaj instituciaj atingoj: la ricevon de la atestilo kiel Kulturejo, atribuita de la Brazila Ministerio pri Kulturo (MinC). Tiu agnosko oficiale integras la institucion en la Reto Viva Kulturo, aprezante la instruadon kaj la disvastigon de la internacia lingvo kiel signifajn praktikojn por la antaŭenigo de la brazila kultura diverseco.

Pli ol nura kvalitsigelo, la atestilo reafirmas la socian, edukan kaj komunum-orientitan karakteron de la laboro disvolvata de Ambasadejo, kaj samtempe funkcias kiel grava katalizilo por la vastigo de ĝiaj agadoj. Ekde tiu mejloŝtono, la celo fariĝas superi la urbajn limojn, etendante la aktivecojn al la tuta regiono.

“Tiu agnosko donas al ni la necesan institucian forton por konduki Esperanton ne nur al la loĝantoj de Poŭzalegro, sed ankaŭ al la najbaraj urboj, stimulante la kreadon de vera kultura koridoro en la sudminasa regiono”, emfazas Fábio Silva, direktoro de la institucio.

Kun la oficiala subteno de la Federacia Registaro, Esperanta Ambasadejo reasertas sian engaĝiĝon al la demokratiigo de la scio kaj al la multflanka aliro al kulturo, montrante ke Esperanto estas nuntempa, viva kaj plene alirebla ilo por ĉiuj homoj.

https://culturaviva.cultura.gov.br/agente/22568221

Estão abertas as inscrições para o Curso Básico de Esperanto!

A Embaixada do Esperanto o convida a aprender a língua internacional em Pouso Alegre.

📍 Onde: Centro Cultural Cleonice Bonillo Fernandes (Praça Senador José Bento, n.º 2 – Centro).
📅 Quando: Aulas às quartas-feiras, das 19h00 às 20h30.
🚀 Início: 18 de fevereiro de 2026.
⏳ Duração: 3 meses (Término em 20/05/2026).

✅ Curso Gratuito com Material Incluso
✅ Vagas: Apenas 10 disponíveis.
✅ Prazo de Inscrição: Até 15 de fevereiro de 2026.

🎓 Certificação: Ao final, alunos com frequência (70%) e nota (65%) mínimas receberão certificado reconhecido por instrutor nível C1 do Quadro Europeu Comum de Referência (KER/Budapeste).

Organização: Embaixada do Esperanto de Pouso Alegre (Esperanta Ambasadejo).

🔗 Inscrição e mais informações: https://bit.ly/bazakurso

Nia unua kunfratiĝo ĉe la Esperanta Ambasadejo

Nia unua kunfratiĝo ĉe la Esperanta Ambasadejo estis momento plena de emocio, rekontiĝo kaj firmigo de ligoj. Pli ol simpla evento, ĝi simbolis plian paŝon en la konstruado de viva, aktiva kaj engaĝita Esperanto-movado en Poŭzalegro kaj la tuta regiono.

Dum la kunfratiĝo, ni ĝoje anoncis gravan novaĵon: la produktadon de dokumentario pri la 25-jara historio de la Esperanto-movado en Poŭzalegro kaj ĉirkaŭaj urboj. Tiu projekto celas registri memorojn, voĉojn kaj spertojn, kiuj markis nian vojon, kaj konservi ilin por estontaj generacioj de esperantistoj.

La evento estis speciale emociiga pro la kortuŝa parolado de João Otávio, el Poços de Caldas, kiu profunde esprimis la esencon de Esperanto kiel ilo por homa alproksimiĝo, respekto kaj kunfratiĝo inter popoloj. Lia mesaĝo tuŝis ĉiujn ĉeestantojn kaj reafirmis la idealojn, kiuj nin kunigas ekde la komenco.

Ni esprimas sinceran dankon al João Marcos pro lia konstanta apogo al la Movado kaj pro lia sindediĉo instrui la bazan Esperanto-kurson dum la unua duonjaro de 2025. Lia kontribuo estas fundamenta por la kresko kaj fortigo de nia komunumo.

Specialan dankon ni adresas ankaŭ al Liene, mia edzino, kiu ĉiam subtenas la Movadon per ĉeesto, instigo kaj amo, kaj al Ivana, kies bongustaj dolĉaĵoj aldonis varmon kaj guston al nia kunestado. Nia dankemo etendiĝas al ĉiuj, kiuj ĉeestis, partoprenis kaj estis kun ni dum plia jaro de konstruado, lernado kaj espero.

La Esperanta Ambasadejo restas malfermita ne nur kiel spaco, sed kiel ideo: loko de dialogo, kulturo kaj homa proksimeco. Ni antaŭeniras, kune.

17-a SUMIRE – Machado 2025

La 17-a SUMIRE - Renkontiĝo kiu rompis tradiciojn kaj kunigis amikecon kaj kulturon!

O 17º SUMIRE - Um encontro que quebrou tradições e uniu amizade e cultura

Machado (MG) fariĝis la scenejo de neforgesebla semajnfino! La 25-a kaj 26-a de oktobro gastigis la 17-an Sudminasan Renkontiĝon de Esperanto (SUMIRE), eventon kiu vere “rompis la tradiciojn” kaj montris la vivantan belecon de Esperanto en diversaj kaj bongustaj formoj. Ĝi estis festo de amikeco, loka kulturo kaj, kompreneble, nia internacia lingvo.

Sabato: Kunfratiĝo kaj libertempo (25/10)

La sabata kunvenejo estis la tradicia Klubo de la 30 en Machado. Ekde la 9-a matene, ĝojo kaj amikeco plenigis la lokon! Tio, kio povus esti nur kongreso de prelegoj, transformiĝis en matenon de rilaksado kaj interagado:

  • Naĝejoj: La aliro al la klubaj naĝejoj donis freŝigan komencon al nia tago.
  • Ludoj en Esperanto: Ni ĝuis momentojn de amuzo kun klasikaj ludoj, kiel la Sekretludo kaj Skrablo, montrante ke Esperanto estas perfekta por ĉiuj horoj.
  • Neformala babilado: Amikaj konversacioj, ridoj kaj la plifortigo de esperantistaj ligoj riĉigis la matenon, dum ni ekzerciĝis en la lingvo en malstreĉa maniero.

Ĉi tiu tago montris, ke kunesti en Esperanto povas esti samtempe facila kaj amuza!

Dimanĉo: Kulturo kaj lernado (26/10)

Dimanĉo daŭrigis la viglan kaj kulturan ritmon! Je la 9-a matene, ni kunvenis ĉe la Plaĝeto de Machado (Prainha de Machado), kie ni estis bonvenigitaj de nia gvidanto, Wilian Gomes.

  • Malkovrante Machadon: Wilian prezentis al ni fascinajn detalojn pri la historio kaj ĉiutaga vivo de la urbo.
  • Leciono pri flugpilko: Por vigligi la korpon, Wilian gvidis mallongan kaj instruan lecionon pri la bazaĵoj de flugpilko.
  • Historia kaj gastronomia promenado: Je la 10:30 ni iris al la centra placo. Wilian gvidis nin tra kulturaj heredaĵoj de Machado, kaj la promenado finiĝis per bongusta maizfaruna pasteĉo (pastel de fubá), kiu estas nemateria heredaĵo de la urbo. Nenio povas superi la plezuron gustumi lokan delikataĵon kun esperantistaj amikoj!

Posttagmezo de scio kaj inspiro

Post la tagmanĝo, ni ĝuis la tradician kaj riĉenhavan parton de la evento, plena je interesaj prelegoj, kiuj ampleksis temojn de gramatiko ĝis literaturo kaj la estonteco de la movado:

  • Wilian Gomes malfermis la ciklon per klariga kaj instiga prelego pri la defia, sed fundamenta, Akuzativo en Esperanto.
  • Anna Lobo ĉarmis ĉiujn kun sia prezentado pri la verkoj de Renata Ventura, precipe ŝiaj kvar libroj kun temoj inspiritaj de “Hari-Potera” universo, kiuj, al nia ĝojo, rekte mencias Esperanton.
  • João Otávio diskonigis la gravecon de la Rotary Klubo, enfokusante la kreskon kaj rolon de la Rotary E-Klubo Esperanto Brazilo.
  • Ladislau Afonso esploris gravan kaj universalan temon: Maljuniĝo, analizante ĝiajn pozitivajn kaj malfacilajn aspektojn.
  • Kaj por fermi la aventon, mi, Fábio Silva, prezentis la atingojn kaj planojn de la Esperanta Ambasadejo en 2025, montrante la kreskon kaj la promesplenan estontecon de nia organizo.

Danko kaj Alvoko al la Sekva Renkontiĝo!

SUMIRE 2025 en Machado estis grandega sukceso, danke al la noviga formato, kiu ebligis al ni uzi Esperanton en kuntekstoj de libertempo, kulturo, turismo kaj lernado.

Esperanta Ambasadejo esprimas profundan dankon al Wilian Gomes kaj Anna Lobo. Via sindediĉo kaj senlaca penado faris ĉi tiun eventon dinamika, inspira kaj vere mirinda!

Se vi ne povis partopreni, vi maltrafis unikan ŝancon sperti Esperanton en facila, profunda kaj ĝuinda maniero. Sed ne zorgu! Jen ekscita novaĵo por vi:

La sekva SUMIRE estas planata en la bela urbo São Lourenço!
Preparu vin! Aliĝu al ni por sperto, kiu iras multe preter prelegoj. Venu ekzerci la lingvon, ridi, krei novajn amikecojn kaj malkovri la ĉarmojn de Minas-Ĝerajso kun viaj samideanoj!

Sekvu nian blogon por pliaj informoj pri la SUMIRE en São Lourenço!

A cidade de Machado (MG) foi palco de um fim de semana inesquecível. Nos dias 25 e 26 de outubro aconteceu o 17º Encontro Sul-Mineiro de Esperanto (SUMIRE), um evento que realmente “quebrou tradições” e mostrou a beleza viva do esperanto em formas diversas e saborosas. Foi uma festa de amizade, cultura local e, claro, da nossa língua internacional.

Sábado: Convivência e lazer (25/10)

O ponto de encontro do sábado foi o tradicional Clube dos 30, em Machado. Desde as 9 da manhã, alegria e amizade tomaram conta do lugar. O que poderia ser somente um congresso de palestras virou uma manhã de relaxamento e interação:

  • Piscinas: o acesso às piscinas do clube deu um começo refrescante ao nosso dia.
  • Jogos em esperanto: curtimos momentos divertidos com jogos clássicos como Sekretludo e Skrablo, mostrando que o esperanto combina com todas as horas.
  • Bate-papo informal: conversas amistosas, risos e o fortalecimento dos laços entre esperantistas enriqueceram a manhã, enquanto praticávamos a língua de forma leve e descontraída.

Esse dia provou que conviver em esperanto pode ser, ao mesmo tempo, simples e muito divertido.

Domingo: Cultura e aprendizado (26/10)

O domingo manteve o ritmo vibrante e cultural. Às 9 da manhã nos reunimos na Prainha de Machado, onde fomos recebidos pelo nosso guia, Wilian Gomes.

  • Descobrindo Machado: Wilian apresentou detalhes fascinantes sobre a história e o cotidiano da cidade.
  • Aula de vôlei: para movimentar o corpo, ele conduziu uma aula rápida e didática com os fundamentos do voleibol.
  • Passeio histórico e gastronômico: às 10h30 seguimos para a praça central. Wilian nos guiou por patrimônios culturais de Machado e o passeio terminou com o delicioso pastel de fubá, patrimônio imaterial da cidade. Nada supera o prazer de saborear uma iguaria local na companhia de amigos esperantistas.

Tarde de conhecimento e inspiração

Depois do almoço, veio a parte tradicional e muito rica do evento, com palestras que foram da gramática à literatura e ao futuro do movimento:

  • Wilian Gomes abriu o ciclo com uma palestra clara e motivadora sobre o desafiador, porém fundamental, acusativo no esperanto.
  • Anna Lobo encantou a todos ao apresentar as obras de Renata Ventura, especialmente seus quatro livros com inspiração “harrypotteriana” que, para nossa alegria, mencionam diretamente o esperanto.
  • João Otávio destacou a importância do Rotary Club, com foco no crescimento e no papel do Rotary E-Club Esperanto Brasil.
  • Ladislau Afonso abordou um tema universal. O envelhecimento, analisando seus aspectos positivos e seus desafios.
  • Para encerrar, eu, Fábio Silva, apresentei as conquistas e planos da Embaixada do Esperanto em 2025, mostrando o crescimento e o futuro promissor da nossa organização.

 Agradecimento e convite para o próximo encontro

O SUMIRE 2025 em Machado foi um grande sucesso graças ao formato inovador que nos permitiu usar o esperanto em contextos de lazer, cultura, turismo e aprendizado.

A Embaixada do Esperanto expressa profunda gratidão a Wilian Gomes e Anna Lobo. A dedicação e o trabalho incansável de vocês tornaram este evento dinâmico, inspirador e realmente especial.

Se você não pôde participar, perdeu uma oportunidade única de vivenciar o esperanto de um jeito fácil, profundo e prazeroso. Mas não se preocupe. Temos uma novidade empolgante.
O próximo SUMIRE está sendo planejado para a bela cidade de São Lourenço.

Prepare-se. Junte-se a nós para uma experiência que vai muito além de palestras. Venha praticar a língua, dar risadas, criar novas amizades e descobrir os encantos de Minas Gerais em uma companhia sensacional.

Acompanhe nosso blog para mais informações sobre o SUMIRE em São Lourenço.

Entre Palavras (Intervortoj) de Everton Linhares

Entre Palavras (Intervortoj), de Everton Linhares.

Por Fábio Silva

Em seu livro de estreia, o pouso-alegrense Everton Linhares transforma Pouso Alegre — ou Poŭzalegro, em cenário, mapa e metáfora. “Cria” da Associação Zamenhof, onde aprendeu esperanto há mais de quinze anos (na antiga sede da Rua da Tijuca), o autor costura microcontos como bilhetes, rádios, mapas e lembranças para mostrar que a língua planejada é menos um código e mais uma prática de encontro.

A coletânea passeia por pontos pitorescos da cidade (Casa da Cultura Menotti Del Picchia, Praça da Árvore Grande, Teatro Municipal, Morro do Cristo, Parque Francisco Assis Vilela, Sebo São Darwin e a Biblioteca Municipal) e os reencena com um realismo mágico de bolso: um relógio de 1887 abre fendas no tempo; um banco de praça vira sala de aula ao ar livre; uma frequência de rádio noturna sussurra alertas em esperanto; um mapa “Poŭzalegro en Esperanto” revela trilhas secretas. O cotidiano local ganha camada mítica sem perder o cheiro de chuva no paralelepípedo.

A escrita é ágil, imagética e hospitaleira: frases curtas, boa musicalidade, e pequenas chispas em esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — que o texto traduz pelo contexto, sem pedantismo. O efeito é de fábula urbana contemporânea: tecnologia e memória dançam juntas (“biblioteca flutuante” de 2142; “Vozes do Amanhã” em 2087), enquanto a tese central se repete em variações elegantes: uma língua comum não apaga diferenças; ela fabrica pontes. Algumas peças se destacam pelo acabamento cinematográfico e pelo uso de símbolos do movimento esperantista (a Verda Stelo, a data de 1887), além da delicada metalinguagem de “Entre Palavras”, conto-título que transforma o próprio livro em manual de resistência poética.

Como objeto cultural, o volume também documenta a vitalidade local do esperanto: nomes de ruas, praças, museus e escolas entram como personagens; o leitor de Pouso Alegre se reconhece, o de fora é convidado a visitar. E, ao final, o epílogo devolve o gesto inicial do “saluton!” com um convite simples: conversar é viajar — sem passaporte.

Para quem é?

• Quem gosta de microcontos que misturam memória urbana, afeto e um toque de ficção especulativa.
• Leitores curiosos sobre o esperanto e seu ecossistema cultural no Brasil.
• Moradores e amantes de Pouso Alegre que queiram ver a cidade reimaginada em chave literária.

Onde encontrar?

Você poderá encontrar às versões em PDF e EPUB nos endereços:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub

Intervortoj (Entre Palavras), de Everton Linhares

De Fabjo Silva

En sia debuta libro, la poŭzalegrano Everton Linhares transformas Pouso Alegre — aŭ Poŭzalegro — en scenejon, mapon kaj metaforon. Ido de la Asocio Zamenhof, kie li lernis Esperanton antaŭ pli ol dek kvin jaroj (en la malnova sidejo ĉe la Strato da Tijuca), la aŭtoro teksas etajn rakontojn el biletoj, radio-elsendoj, mapoj kaj rememoroj por montri, ke la planlingvo estas malpli kodo kaj pli praktiko de renkontiĝo.

La kolekto promenigas tra pitoreskaj lokoj de la urbo (Kulturdomo Menotti Del Picchia, Placo de la Granda Arbo, Urba Teatro, Krista Monteto, Parko Francisco Assis Vilela, “Librovendejo Sankta Darvino” kaj la Urba Biblioteko) kaj re-enscenigas ilin per poŝa magia realismo: horloĝo el 1887 malfermas fendojn en la tempo; parka benko fariĝas subĉiela lernejo; nokta radiofrekvenco flustras avertojn en Esperanto; mapo “Poŭzalegro en Esperanto” malkaŝas sekretajn vojetojn. La loka ĉiutaga vivo akiras mitan tavolon sen perdi la odoron de pluvo sur la ŝtonpavimblokoj.

La skribo estas vigla, bildo-riĉa kaj gastema: mallongaj frazoj, bona muzikeco, kaj etaj fajreroj en Esperanto — bonvenon, amikeco kaj justeco — kiuj estas kompreneblaj per la kunteksto, sen pedanteco. La efiko estas de nuntempa urba fabelo: teknologio kaj memoro dancas kune (“flosanta biblioteko” de 2142; “Voĉoj de la Morgaŭo” en 2087), dum la kerna tezo ripetiĝas en elegantaj variaĵoj: komuna lingvo ne forviŝas diferencojn; ĝi konstruas pontojn. Kelkaj rakontoj elstaras pro filmeca poluro kaj pro la uzo de simboloj de la esperantista movado (la Verda Stelo, la jaro 1887), krome pro la delikata meta-teksta ludo de “Intervortoj”, la titolo-rakonto, kiu transformas la libron mem en manlibron de poezia rezisto.


Kiel kultura objekto, la volumo ankaŭ dokumentas la lokan vivecon de Esperanto: nomoj de stratoj, placoj, muzeoj kaj lernejoj eniras kiel roluloj; la leganto el Poŭzalegro sin rekonas, kaj la eksterulo estas invitata viziti. Fine, la epilogo redonas la komencan geston de “saluton!” per simpla invito: konversacii estas vojaĝi — sen pasporto.

Por kiu ĝi estas?

• Por tiuj, kiuj ĝuas mallongajn rakontojn kun fono de urba memoro, emocia nuanco kaj subtila nuanco de fikcia spekulado.
• Por legantoj, kiuj scivolas pri Esperanto kaj ĝia kultura vivmedio en Brazilo.
• Por loĝantoj kaj amantoj de Poŭzalegro, kiuj deziras malkovri sian urbon tra literatura prisma lenso.

Kie trovi ĝin?

Vi povas trovi ĝin en PDF- kaj EPUB-formatoj ĉe la jenaj ligiloj:
PDF: https://mallonge.net/entrepalavras-pdf
EPUB: https://mallonge.net/entrepalavras-epub